Kocięta przez pierwsze 2 tygodnie swojego życia są całkowicie zależne od matki i niewrażliwe na wiele bodźców. Nie widzą i nie słyszą, a lokalizują matkę tylko poprzez czucie ciepła i zmysł węchu. Koci noworodek instynktownie wie, że powinien podczołgać się w kierunku sutków matki i ssać. Zwykle każdy kociak z miotu ma „swój” sutek, który rozpoznaje właśnie po zapachu.

W czasie pierwszego tygodnia życia rozwój kociąt następuje bardzo szybko. Potrafią w tym czasie podwoić swoją wagę urodzeniową. Bardzo szybko zaczynają mruczeć w trakcie ssania.

Po kilku dniach od narodzin zaczyna rozwijać się zmysł słuchu. Kocię zaczyna poznawać powoli świat poprzez słyszane dźwięki od ok. 10. dnia życia. W drugim tygodniu potrafi już odpowiadać na dźwięki wydawane przez matkę oraz przekazuje dźwiękowo swoje emocje. Mały kotek w tym czasie coraz sprawniej porusza się już po gnieździe i podejmuje pierwsze próby wylizywania siebie oraz swojego rodzeństwa, dzięki czemu kocięta zacieśniają łączące je więzi emocjonalne.

Jako ostatni ze wszystkich zmysłów uaktywnia się wzrok. Oczy otwierają się zwykle po 7 dniach (Haidi otworzyła w 4 dniu). Jednak początkowo obraz jest zamazany. Dopiero 3 tygodnie od otwarcia oczu świat staje się wyraźny. Noworodki spędzają czas głównie na spaniu i jedzeniu. Ich zdolności ruchowe są bardzo ograniczone, głównie czołgają się, a w wieku około 3 tygodni zaczynają próby chodzenia.

W trzecim tygodniu kociak jest już znacznie silniejszy i zaczyna badać nie tylko gniazdo, ale także przestrzeń wokół niego, podąża za matką, opierając się na informacjach wzrokowych. Na tym etapie rozwoju kociaki zaczynają zwracać większą uwagę na otaczający je świat, w tym siebie nawzajem i ludzi.